Bram Van de Wege

Bram Van de Wege's public voice centers on a single, repeated diagnosis of why workplace ergonomics training fails and a single proposed cure. The diagnosis: "Van een eenmalige theoretische ergonomieopleiding blijft amper 10% hangen. Je lichaam leert een beweging nu eenmaal niet uit een presentatie" . He returns to this point from multiple angles, framing it as a biological fact rather than an opinion: muscle memory needs repetition, not lecture. He explains the mechanism directly, "Een beweging wordt pas een gewoonte na 30 tot 50 herhalingen" , and draws the practical conclusion that follows from it: "Daarom werkt één cursus per jaar niet — en korte, regelmatige oefensessies wél" . This is the throughline of nearly everything else he says. He is not selling a gadget; he is arguing for a different training model, and the technology is presented as the delivery mechanism for that model.

That model is described with some precision across his posts. He lays out a three-phase learning sequence moving from heavy scaffolding to full independence: "Fase 1: stap-voor-stap instructies met virtuele objecten, met bijsturing bij elke stap. Fase 2: dezelfde oefening, zonder hulplijnen. Fase 3: echte objecten" . He calls this progression "Van begeleid oefenen naar zelfstandig correct bewegen" , and frames the underlying justification in learning-science terms as "Neuroplastisch leren" backed by "aantoonbare gedragsverandering na 30 interactieve sessies van 20 minuten" . His summary formula, repeated almost verbatim across posts, is that "Kort, frequent en actief oefenen verslaat één lange theorieles — elke keer" .

On feedback and motivation, he is explicit that correction has to be immediate and the experience has to stay rewarding rather than punitive: "Fout tillen? Dat zie je meteen. ErgoXR geeft directe feedback tijdens elke oefening: nudges op het juiste moment, replay en pauze om je houding te bekijken, en sterren per fase" . The star system doubles as a pacing mechanism, "3 sterren? Door naar de volgende. 1 ster? Nog eens proberen," which he says keeps training "motiverend — en blijft het hangen" . This same insistence on active correction over passive viewing recurs when he describes specific movements: watching a technique video is not enough, "je voert de beweging zelf uit, stap voor stap, terwijl ErgoXR elke houding live meet en je onmiddellijk corrigeert" , and the same phrasing appears for pushing objects, "je voert de duwbeweging zélf uit, stap voor stap, en wordt bij elke afwijking onmiddellijk bijgestuurd met real-time feedback" .

He is careful to ground the technology claims in measurement rather than impression, both for the individual trainee and for the people managing prevention programs. On the clinical/assessment side he invokes an established standard, "REBA (Rapid Entire Body Assessment) is dé standaard om houdingsrisico te beoordelen — normaal een handmatige analyse door een ergonoom," and positions the product's contribution as automating and continuously repeating that assessment: "Bij ErgoXR gebeurt dat live, tijdens elke beweging, automatisch" . On the hardware side, he is specific rather than vague about what produces this measurement: "een Meta Quest 3 voor het bovenlichaam, sensoren voor het onderlichaam, data verwerkt op een smartphone," yielding "je volledige lichaam als real-time mesh in beeld, inclusief live REBA-score," with the closing claim that "Elke beweging wordt objectief gemeten — niet geschat" . For the HSE manager or prevention advisor, he translates this into a management tool: "Objectieve data over houdingsverbetering doorheen de tijd — geen buikgevoel, maar meetbare vooruitgang" . The recurring opposition in his language, between gut feeling and data, between estimation and measurement, is one of his clearest stated positions.

Alongside the technical description, he offers plain-language ergonomic advice that functions as proof of concept for the underlying philosophy, short, concrete, repeatable tips rather than long explanations. On lifting and moving objects: "Duw waar het kan: je gebruikt je lichaamsgewicht, houdt je rug rechter en hebt meer controle," extended to everyday examples like "de winkelkar, de vuilcontainer én de rolcontainer op het werk" , and reinforced later with "Duw slim, niet hard," with attention to "voetpositie," "handpositie," and bending "lichtjes door de knieën zodat je kan dynamisch bewegen" . He treats the wheelbarrow as a paradigmatic case of a common, high-risk daily task, "dagelijkse kost voor de tuinier of bouwvakker, en een klassieke boosdoener voor de onderrug" , which fits his broader claim that the product's exercise library is built from real occupational movements: "Van box tillen tot palletten oppakken, van duwen en trekken tot de step-up en rotatie-oefening... bewegingen uit de dagelijkse werkpraktijk in logistiek, retail, productie en zorg" , with custom exercises available for sector-specific tasks .

Finally, he is consistent about crediting expertise behind the technology rather than presen